O, 80’nin Üstünde, Herkes Yapabilir
![Joy Jhonson](http://www.yaslanmasanati.com/wp-content/uploads/2012/02/Joy-Jhonson.jpg)
New York City Maratonunun 80 yaş/üstü grubunun şampiyonu Joy Jhonson antrenman programını nasıl arttırıyor, Wall Street Jounal’den Matthew Futterman’ın raporu.
Joy Jhonson, 82, New York Maraton’unda altı saat rekorunu kırmayı amaçlıyor: ‘Koşarken ölmek istiyorum’.
Joy Johnson’un geçen yıl New York Maratonunda kendi yaş grubunda kazanması hem tatlı hem de acıydı. Tatlıydı ama yarışı bitirmesi yedi saate uzamıştı.
“Bu yıl çalışmamı arttırdım.” diyor, ardarda 21 kez New York Maratonunda yarışan, eskinin San Jose California Minnesota’daki çiftçi kızı, gümüş saçlı, 81 yaşındaki Joy Jhonson. “Koşarken ölmek istiyorum. Bu benim amacım.”
Central Parkta Pazar günü öğleden hemen sonra mücadele verecek ve yaklaşık iki saatte New York Maratonunda ipi göğüsleyecek olan Kenyalılara boşverin. 39.000 den fazla koşucu arasında en ilgi çekici yarış dört saat sonra kadınlar 90 yaş grubunda, bu yıl mücadele veren en yaşlı kadın grubunda olacak.
Bayan Jhonson 80’in üstünde dört diğer maratoncuyla yarışacak, 2007’de yapılan yarışı altı saat onbeş dakikada tamamlayan Bertha Mc Gruder dahil.
Bayan Jhonson “Şimdi daha güçlü bacak kaslarım var,” diyor, ellerini dizlerinin üstüne koyarak, “Bunu bacaklarımda hissediyorum.”
Şimdiye dek olduğundan daha çok yaşlı Amerikalı düzenli olarak egzersiz yapıyor. 2010’a kadar, ABD toplumunun çeyreği 55 yaşın üstünde olacak, Running USA görevlileri yaşlıların, spor katılımcılarının en hızlı büyüyen parçasını temsil ettiğini söylüyor. 2003’den beri bütün yol yarışlarında 80 yaş ve üzerini geçenlerin sayısı % 23 arttı, bütün yaş gruplarında ise bu oran % 16.
Gene de bayan Jhonson yol yarışlarının bu en zahmetli kitle olayında ancak küçük bir kısmı manşet yapıyor. 80 yaş üzeri için yalnızca 26 yarışçı bu yılki yarış için kayıt yaptırdı, Bayan Jhonson ve Ms. McGruder dışında yalnızca 3 kadın, hiçbirinin de yarışı kazanması beklenmiyor .
Eğer geçmiş bir rehberse Staten Island ve Brooklyn arasındaki Verrazano Narrows Köprüsünü geçtikten üç saat sonra Bayan Jhonson bitiş çizgisini geçerek her yaş grubu bayan ve erkekler için konmuş olan Tiffany Kristali kupayı kazanacak.
Jhonson Şampiyonluğunu Koruyor
Bayan Jhonson aylardır bir amaç için çalışıyor. Bütün yaz boyunca her hafta 30-35 mil yerine 50-55 mil koştu. Çevredeki lisenin tribün merdivenlerinde koşarak çıkıp inme ve Minnesota’da koşu kampında kondüsyon güçlendirme çalışması yaptı.
Sıkı çalışma karşılığını verdi. Dört hafta önce , bayan Jhonson, Twin Cities Maraton’unu altı saat, altı dakika ve 48 saniyede, neredeyse geçen yıl New York’da yaptığından bir saat önce bitirdi. 1997’den beri New York’da kendi yaş grubunda beş kez kazandı, diğer beşinde ikinci, bir kez de üçüncü oldu.
En Güneşli İnsanlar
Jay Jhonson kendinden 50 yaş genç olanların sahip olmak için adam öldürecekleri, sağlam, dik omuzlara, yumuşak bir deriye benzeyen pürüzsüz, bronzlaşmış bir cilde ve uzun bacaklı ince belli bir şekle sahip. 1950’ lerdeki güney San Jose’nin sakin bir caddesindeki dört odalı çiftlik evinde daha karanlıkken, sabah saat 4.00 de fırlayarak kalkar, bir saat İncil’ini okur sonra ökaliptus ve limon ağacı kokulu şafak öncesi koşusuna koyulurdu.
“Uyandığımda, o gün iyi ya da kötü bir gün olabilir” diyor, bayan Jhonson “ben daima iyi bir gün olacak” derim.
Joy Jhonson, Pazar günkü New York Maraton’unu altı saatin altında koşmayı amaçlıyor.
Mary Wittenberg, maraton yarışını düzenleyen New York Yol Koşuları Klübü başkan yardımcısı, karşılaştığı yaşlı koşucuları bu iyimserliğin bağladığını söylüyor. “Bunlar en güneşli insanlar.” diyor, bayan Wittenberg. “80’lerinizde maraton koşmak için bekli bu şekilde olmalısınız belki de yalnızca koşmak sizi böyle mutlu yapıyordur.”
Diğer yaşlı koşucular gibi bayan Jhonson da büyük engellerle karşılaşıyor., New York’da Mont Sınai Tıp Okulunda bir spor tıbbı uzmanı olan Dr. Alexis Chiang Colvin, “yaşlanma uzun mesafe koşusunda bedenin kullandığı bütün sistemleri etkiliyor,” diyor.
Yaşlı bir kalp hızlı ve sıkı pompalayamaz, dolayısıyla, oksijen –bedenin benzini- etkin bir şekilde dolaşım yapamaz. Ortalama 60 yaşındaki biri 20 yaşındakinden %20 daha az oksijenlenmiş kan pompalayabilir, diyor, Dr. Colvin. Bütün insan dokularındaki gibi, akciğerlerin de esnekliği azalır ve daha az genişler. Kaslar giderek daha fazla zayıflar ve ligament ve tendonlar çok daha kolay sakatlanmalara yol açacak şekilde kırılganlaşır. Kas gücü genelde 30 yaşında en tepe noktaya ulaşır. 70’den sonra, her on yılda %30 düşer.
Ancak, Jeff Galloway – Lake Tahoe’de sahip olduğu koşu kampına 1996’da beri bayan Jhonson’un katıldığı bir maraton gurusu- “bayan Jhonson bedenini sınırlarına kadar, ötesine değil, nasıl zorlayacağını bilir,” diyor. Mücadele gerektiren maratonlarda bile iki üç mili genellikle 13 dakikada koştuğunu, sonra bir ya da iki dakika dinlediğini söylüyor.
“O, gerçekten 100 yaşında oluğunda da koştuğunu göreceğiniz birisi”, diyor “Ms. Jhonson’u Akılda Tutarak 100 yaşına Kadar Koşma” adlı en son kitabını yazan Mr. Galloway. “Yüzünde daima o gülümsemesi var.”
‘CANLANMAK İSTEMEM’
Jimnastik hocalığı kariyerine karşın, 1985 yılına kadar düzenli egzersiz yapmak günlük rutininin bir parçası olmadı. 1985’ de eğlence için üç mil yürüdü. Bu ona enerji verdi. Yürüme hemen koşma oldu ve çok geçmeden Ms. Jhonson 10 km’lik yol yarışlarına katılmaya başladı.
1988’e kadar o ve ondan 15 yaş genç eski öğretmen meslekdaşı Andrea Rugani, Los Gatos ve San Jose’deki evleri arasında günde 12 mil koşuyorlardı. O yılın Ağustos ayında New York’daki ilk maratonları için çalışma programlarını şekillendirdiler ve bölgelerindeki bir koça gönderdiler. Koç “iyi bir program ama üç ay değil, altı ay çalışmalısınız” dedi, diyor, bayan Jhonson.
Üç ay sonra 61 yaşındayken, parkuru dört saat, 22 dakikada bitirdi. Ondan üç ay sonra da üç saat ellibeş dakikada bitirdi.
Maratoncu olduktan yirmi yıl sonra, bayan Jhonson hala yılda üç maraton dahil olmak üzere 11 yarış koşuyor.
Çalışması her gün bir buçuk blok hızlı yürümeyle başlıyor. “OK, hadi gidelim” diyor ve yaşadığı çevrede ya da Willow Glen Yüksek Okulunun etrafında defalarca arkadaşlarıyla bir millik turlar atıyor.
Koşu hayatındaki ana karakterlerin hepsinden daha fazla dayandı. Çalıştırıcısı bayan Rugani,, Parkinson hastalığının komplikasyonları nedeniyle öldü. Kocası Newell, en büyük taraftarı, dokuz yıl önce kanserden öldü.
Lise yolundayken şafak doğmadan karşılaştığı seksenliklerin hepsi şimdi yürüyüşçü. Birinin kalp rahatsızlığı var. Geçen yıl birisi inme geçirdi. Üçüncüsü yalnızca bedenin koşmayı artık kaldıramadığını söylüyor. “O bu maratonları koşarken ölecek” diyor, arkadaşlarından biri olan Pat Dutton.
Eğer böyle olursa, Joy Jhonson hayatını mutlu bir şekilde bitirecek, çünkü hareket halinde, yalnız, gününü kafasında planlarken ve birlikte yaşadığı kızı ve torunu için akşam yemeği pişirmeyi düşünürken çok mutlu.
“Arkadaşlarıma söyledim, eğer bu yolda ölürsem 911’i aramayın, çünkü canlandırılmak istemiyorum” diyor, bu hafta başındaki iki saatlik antrenmanının ortasında. “Diyorum ki, bir yarım saat ya da belki bir 45 dakika bekleyin ve sonra cenaze işlerini arayın. Bu şekilde gitmek istiyorum.
Mattew Futterman
http://online.wsj.com/article/SB122541525316986643.html
~ Pamela Blair
Bir cevap yazın